Good vibes only..

Daar probeer ik mij aan vast te houden, maar dat lukt zeker niet altijd. Wanneer ik dit schrijf zit ik heerlijk in mijn eentje te genieten van wat tijd voor mezelf op vakantie. Een momentje in de zon starend naar de zee met een lekker drankje in mijn hand. Waar ik de vorige vakantie echt 100% genoten heb, heb ik er deze vakantie wat meer moeite mee. Niet alleen omdat ik Evan af en toe achter het behang kan plakken maar ook omdat ik nu niet in mijn veilige haven ben. Vroeger altijd heimwee naar mijn broer. Vorige vakantie was hij mee en was er dus niks aan de hand. Nu daarentegen vind ik het heel lastig om bij mijn vrienden en familie weg te zijn.

Voor we vertrokken had ik al paniek aanvallen en merkte ik al heimwee terwijl ik nog thuis was. Ik kan soms prikkels niet verdragen en met Evan is dat nu gewoon extra heftig. Ene kant geniet ik van mijn speelse drukke kind, maar soms ook ff niet! Ik ben blij dat ik het meemaak, maar makkelijk is het niet altijd. Maar goed dat heeft iedere ouder wel😅 we hebben heerlijk gegeten, heerlijk gezwommen, het was ook heerlijk weer! Af en toe ging de 1 met hem even een tukkie doe en dan de ander. Zo hadden we ook even tijd voor onszelf. Hotel was super en zou ik zo naar terug gaan.

Ook was ik heel erg bezig met 24-2. Precies een jaar geleden hoorde ik dat ze een tumor hadden gevonden. Ik wilde van 24-2 een positieve dag maken. Dus ik dacht als we op vakantie zijn proosten we op het leven en al het mooist wat dat kan brengen. En wat gebeurd er die dag.. ik vergeet het gewoon. Ik lig 2 dagen later op de massage tafel en opeens kwam het binnen. Ik heb niet geproost op het leven op de meest vervelende dag van mijn leven. Ik voelde me rot en schuldig dat ik er niet bij stil heb gestaan. Raar hè? Liever een dag die je vergeet maar ik wilde er perse een mooie dag van maken. Maar ergens zie ik het als positiefs dat ik er dus niet aan gedacht heb. Want daarna zijn er genoeg klote dagen bijgekomen waar ik bij stil kan staan. Ondanks al die gedachtes ben ik blij met deze vakantie. Toch weer 1 kunnen meepakken met mijn gezin.

En nu zijn we een paar dagen verder en zit ik gelijk weer in het ziekenhuis. De chemo gaat weer beginnen. Infuus in het ziekenhuis en weer nieuwe pillen mee naar huis. Heb die echt 5 weken niet geslikt. En nu krijg ik nieuwe. Die niet op mijn handen en voeten werken. Maar op mijn darmen. 5 weken rust van die pillen en nog doen mijn handen en voeten zo vervelend. Af en toe maakt het mij verdrietig en kan ik niet tegen dat irritante gevoel en soms merk ik er weinig van. Vooral als ik stil zit of lig merk ik het nog heel erg. Alsof ik op grote plateau zolen sta/loop. Ben benieuwd hoe de nieuwe werken. Zie er wel weer heel erg tegenop om ze te slikken. We gaan gelukkig weer naar 6 pillen per dag. En deze zijn gelukkig veel makkelijker weg te krijgen en niet zo groot. Dus in dat opzicht ben ik al blij met de verandering. Nu aankijken hoe ik me verder ga voelen.

En alsof er niet genoeg aan de hand is, heb ik ook nog een ontstoken oog. Ken er ook nog wel bij joh. Weer druppels mee naar huis. Evan is bij opa en oma en kunnen wij even bijkomen van de vakantie😂

We hebben nu alweer 2 vakanties gepland staan. Iets wat ik moeilijk vind te doen, vooruitplannen, maar goed we hebben goeie verzekering en we zien wel waar het schip strand. Ik wil leven, genieten en soms toch stiekem vooruitkijken. Hoe moeilijk het ook is. Volgende maand alweer een nieuwe scan. Fijn idee, maar wat blijft het elke keer spannend! Ze zei dat gemiddeld deze chemo 9 maanden werkt. Ik ben in augustus begonnen. Nou laat ik maar lekker boven gemiddeld zitten en over de maand april heen gaan. Binnenkort wel de afspraak voor een pruik maken. Kan ik alvast aan het idee wennen. Dusja we zijn alweer terug en ik ben alweer bezig met alle praktische zaken.

Hopelijk gaat het werken en sporten ook weer een standaard onderdeel van mijn routine worden nu de bruiloft en vakantie voorbij is. Ik wil het beiden zo graag, maar soms heb ik nog zo weinig energie. En nieuwe pillen waarvan ik niet weet hoe ik mij daar weer mee voel. Toch weer afwachten. Het weer in Nederland is ook een stuk beter nu dus hopelijk is wandelen nog even voldoende. Ik voel mij momenteel niet lekker in mijn eigen lichaam dus ga ook weer wat strenger opletten met voeding. Ze zeggen dat ik op gewicht moet blijven maar vind mezelf toch echt 6 kilo te zwaar. Als ik lekker in mijn vel zit voel ik me sterker genoeg om door te strijden. Dus lekker proberen te bewegen en op mijn voeding letten. Van mijn chocomel en redbull verslaving afkomen. Dat word nog wat haha! Dus op naar weer het voorjaar waarin ik mijzelf lekkerder in mijn vel wil zitten, proberen te genieten van de mooie dingen in het leven, en misschien weer een twinkeling in mijn ogen zal zien want die mis ik wel als ik op foto’s kijk. Ik ga door met strijden tegen die oneerlijke klote ziekte. Ik laat me niet uit het veld slaan! Dat de mensen om mij heen dat maar niet vergeten. Ik laat mij niet kennen. No lieve mensen zoals elke blog show me some love! I still need it sometimes! Soms lees ik alles nog een keer terug en ben ik nog trotser op wat ik allemaal doe. En blij dat er zoveel mensen zijn die het lezen. Thank you All❤️